Parasympatisch en sympathisch zenuwstelsel
Het autonome zenuwstelsel bestaat uit het parasympatische zenuwstelsel en het sympathische zenuwstelsel. Deze beide systemen zijn altijd aanwezig in het lichaam en de balans tussen beide kan continu wisselen.
Parasympatisch zenuwstelsel
Het parasympatisch zenuwstelsel wordt ook wel het rempedaal van ons systeem genoemd. Het is de ontspannen staat waarin ons lichaam zich bevindt.
- Rest and digest
- Adem is rustig
- Spijsvertering is actief
- Lichaam herstelt en ontspant
- Hartslag en bloeddruk nemen af
- Spierspanning daalt
Sympathische zenuwstelsel
Het sympathische zenuwstelsel wordt ook wel het gaspedaal van ons systeem genoemd. Het is de alerte staat waarin ons lichaam zich bevindt.
- Fight or flight
- Adem versnelt
- Zweetklieren actief
- Spijsvertering vertraagt
- Lever geeft glucose af
- Hartslag en bloeddruk nemen toe
- Spierspanning neemt toe
Tegenwoordig zitten veel mensen in hun hoofd, ze staan constant ‘aan’ en ‘moeten’ van alles.
Daardoor is het sympathische zenuwstelsel overactief. Je kunt hierdoor allerlei klachten krijgen, zoals een gejaagd of onrustig gevoel, vermoeidheid, gespannen spieren, slecht slapen, weinig energie en overprikkeling.
Bij de fysiologie van de ademhaling gaat het ook om de balans tussen zuurstof (O2) en koolstofdioxide (CO2) en de daarmee gepaard gaande zuurgraad, ook wel PH-waarde, van het bloed. Eenvoudig gezegd ademen we zuurstof in en koolstofdioxide uit. Als we ademhalen of ademhalingsoefeningen inzetten verandert er veel in ons systeem tot op celniveau door de disbalans tussen zuurstof en koolstofdioxide en de veranderde PH-waarde van het bloed.
De belangrijkste spier waarmee we ademhalen is de middenrifspier, ook wel diafragma genoemd. Deze spier ligt als een soort parachute tussen de buik en borstholte. Adem je in, dan zakt het middenrif naar beneden. Adem je uit, dan veert het middenrif weer terug. Om verschillende redenen kan het voorkomen dat je niet in de buik kunt ademen omdat het middenrif spanning vasthoudt. Eén van de redenen hiervan kan zijn dat we onze emoties willen controleren of onderdrukken. We blokkeren de flow van onze ademhaling zodat we niet hoeven te voelen. Het vasthouden van spanning kost ons lichaam veel energie. Daarnaast ademen we als gevolg hiervan minder lucht in onze longen waardoor we vaker moeten ademhalen, we ontwikkelen een oppervlakkige borstademhaling, wat op haar beurt weer het sympathische zenuwstelsel activeert.
Wat is verbonden ademen?
Er zijn veel verschillende soorten ademtechnieken. In mijn sessies maak ik meestal gebruik van de bewust verbonden ademhaling. Bij deze ademtechniek verbind je de inademing met de uitademing, zonder pauzes. Je ademt bewust diep in en maakt verbinding met je lichaam. Je opent hiermee de adem en kunt oude bagage ‘vrij ademen’. Deze manier van ademen doe je natuurlijk niet de hele dag door maar de tijdelijke stressreactie die het oproept is goed voor je systeem. Naast dat er fysieke veranderingen plaatsvinden bereik je emotionele lagen die in het lichaam zijn opgeslagen. Je bent op oorzakelijk niveau dingen aan het oplossen.
